Broholmer

Jest jedną z ras psów, która należy do molosów w typie dogowatym.

Przodkami broholmerów były molosy przywiezione do Danii z terenów Brytanii przez wikingów i były nimi psy które pochodziły z terenów Impreium Karolińskiego, od psów, które zwane były canes pugnaces. Archeologiczne prace trwające na Grenlandii, w Norwegii oraz na wyspie Fyn ujawniły że na tamtych terenach w dawnych osadach wikingów  hodowano psy o typie molosa. Dowód na istnienie psów molosowatych w czasachśredniowiecza i na tamtych terenach, był także szwedzki Dalbohund, który wymarł pod koniec wieku XIX. Psy te wykorzystywane byłę głównie do pilowania dobytku, oraz do polowań na grubą zwierzynę.

Ni możnajednoznacznie stwierdzić czy Broholmer jest spokrewniony z Dogiem niemickim, czy może jest jego przodkiem.

Nazwa rasy wzięła się od nazwy zamku Brogolm - posiadłość hrabiego, która znajdowała się na wyspie Fionia. W roku 1850 nadworny łowczy hrabia Niels Frederik Sehested rozpoczął poszukiwania odpowiednich reprezentantów do planowanej hodowli tych zwierząt. Hodowla mastifów duńskich prowadzono także w zoo w Kopenhadze (1859-1929). Urodziło się tam łącznie około 200 szczeniąt i opisywane były jako osobniki jasne, ciężkie i masywne.

W roku 1886 stworzono wzorzec rasy. Po wojnie rasę uznano za wymarłą. Od 1974 roku rasa ta na nowo była rekonstruowana. POwstał specjalny Komitet ds. Ras Narodowych i Zapomnianyh. W 1982 został zatwierdzony wzorzec rasy przez FCI, a od 2001 roku sprzedawać można było psy tej rasy, jednak z pewnymi ograniczeniami do innych krajów.

Pies tej rasy z wyglądu jest masywnym i silnym psem o prostokątnym kształcie sylwetki. Ma dużą i szeroką głowę, z szyją o luźnej skórze na nizbyt rozbudowanym podgardlu. Istotną proporcją tej rasy jest ta sama długość czaszki i kufy. Linia grzbietu tego psa jest prosta i ma wyraźnie zaznaczony kłęb. Nie ma tendencji do tworzenia się na końcu ogona pióra, a ogon noszny jest poniżej linii grzbietu.